ازدواج فقط یک حکم یا سنت نیست؛ پاسخی انسانی به نیاز عمیق ما به همراهی، آرامش، پذیرفتهشدن و ساختن یک زندگی مشترک است. انسان بدون محبت و تکیهگاه، زودتر خسته و تنها میشود و نیازهای عاطفی و غریزیاش اگر در مسیر درست پاسخ نگیرند، به اضطراب، پریشانی و فساد میکشند. ازدواج به ما کمک میکند در کنار کسی که همراه و همدل است، مسئولیتپذیرتر، بااخلاقتر و امیدوارتر شویم و از افتادن در گناه و بیماریهای روحی و جسمی دور بمانیم. پس ازدواج، هم نیاز دل است، هم نیاز زندگی، و هم راهی برای آباد کردن خود، خانواده و جامعه.